Etykiety – poznaj najczęstsze błędy przy etykietowaniu produktów
Porady

Etykiety – poznaj najczęstsze błędy przy etykietowaniu produktów

Pandemia zmusiła właścicieli biznesów gastronomicznych do poszukiwania nowych kanałów sprzedaży, w tym do sprzedaży posiłków i napojów w opakowaniach jednostkowych np. w butelkach czy słoikach. Etykiety stanowią jednak poważne wyzwanie dla producentów żywności. Jakie błędy popełniane są najczęściej przy etykietowaniu produktów? Przeczytaj, aby ustrzec się przed niepotrzebnymi mandatami.

Co powinna zawierać nazwa produktu spożywczego na etykiecie?
Na etykiecie powinna znaleźć się nazwa środka spożywczego, która przewidziana jest w przepisach. W momencie, gdy nie jest ona określona w żadnych regulacjach, stosuje się nazwę zwyczajową. Gdy nazwa zwyczajowa nie istnieje, należy zastosować nazwę opisową.
W praktyce wielu restauratorów stosuje fantazyjne nazwy, które nie mówią nic konsumentom np. Fale Dunaju pod pierzynką. Zastosowanie samej takiej nazwy to błąd. Do nazwy należy dodać opis wyjaśniający, co to za produkt np. Fale Dunaju pod pierzynką – ciasto ucierane z wiśniami, masą budyniową o smaku śmietankowym i polewą z białej czekolady.
SKŁAD, a może jednak... SKŁADNIKI
Na etykiecie wykaz składników należy poprzedzić słowem „składniki”. Użycie słowa „skład” to błąd. Składniki należy wymieniać zawsze w kolejności malejącej. W przypadku składników, które występują w produkcie gotowym w ilości mniejszej niż 2%, możemy je zapisać w dowolnej kolejności.
Istnieje możliwość skrócenia wykazu składników. Zamiast podania szczegółowych nazw składników, można użyć ogólnej nazwy kategorii.
Przykład:
Jeśli ilość przypraw nie przekracza wagowo 2% produktu, zamiast wymieniać poszczególne przyprawy po kolei, można użyć ogólnego określenia „przyprawy” lub „mieszanka przypraw”.
DOBROWOLNA DEKLARACJA ALERGENÓW na etykiecie
Wielu restauratorów, a także pozostałych producentów żywności, wymienia na etykiecie także inne alergeny, które mogły znaleźć się w produkcie nawet w śladowych ilościach. Deklarując możliwość wystąpienia w produkcie innych składników alergennych należy użyć odpowiedniego sformułowania tj. „może zawierać…” lub “możliwa obecność…” Umieszczenie na etykiecie określenia „zawiera śladowe ilości…” lub informacji na temat składników alergennych występujących w restauracji / zakładzie jest błędem.
OZNACZENIE ILOŚCIOWE SKŁADNIKÓW w produkcie spożywczym
W przypadku, gdy nazwa składnika wymieniona jest w jego nazwie, należy podać zawartość procentową tego składnika w wykazie składników.
Przykład:
Nazwa: Hummus z dyni
Składniki: dynia (50%), cieciorka (15%), oliwa, pomarańcze, cytryny, cukier, masło, przyprawy.
Zawartość procentową składnika należy również podawać, gdy:
- produkt jest kojarzony z danym składnikiem np. lody orzechowe – należy podać procentową zawartość orzechów,
- składnik przedstawiony jest na grafice,
- składnik opisuje charakterystyczne cechy dla danego produktu i pozwala go odróżnić od innych produktów np. zawartość mięsa w pasztecie.
SKŁADNIK ZŁOŻONY – jak opisać go prawidłowo na etykiecie?
Najczęstszym błędem na etykietach jest brak rozpisania składnika złożonego w wykazie składników. Wymieniając składnik złożony np. czekoladę, należy wymienić obok w nawiasie wszystkie składniki wchodzące w jej skład.
Przykład:
Nazwa: Tort czekoladowy
Składniki: śmietana kremówka, czekolada deserowa (miazga kakaowa, kakao, masło kakaowe, emulgator: lecytyna sojowa), jaja, cukier, mąka pszenna, kakao.
„NALEŻY SPOŻYĆ DO…”, CZY „ NALEŻY SPOŻYĆ PRZED…” – jaki zapis stosować?
Termin przydatności do spożycia i data minimalnej trwałości są często mylone ze sobą na etykiecie.
Termin przydatności do spożycia stosuje się w przypadku wyrobów łatwo psujących się tzw. wyrobów nietrwałych mikrobiologicznie. W przypadku tych wyrobów należy na etykiecie używać sformułowania „należy spożyć do (dd/mm/rrrr)”
Dla pozostałych produktów określa się datę minimalnej trwałości. Datę minimalnej trwałości poprzedza sformułowanie „należy spożyć przed (dd/mm/rrrr) lub „należy spożyć przed końcem (mm/rrrr lub rrrr)”.
Informacja na temat warunków przechowywania / sposobu użycia produktu spożywczego
Na etykiecie należy zamieścić informację dotyczącą warunków przechowywania nie tylko produktu zamkniętego, ale także warunków, w jakich należy trzymać po otwarciu – często ta druga informacja jest pomijana przez Właścicieli restauracji.
Na etykiecie należy zamieścić także informację, czy „produkt jest do bezpośredniego spożycia”, czy wymaga wcześniejszego przygotowania. Instrukcja użycia nie może składać się wyłącznie z samych grafik np. patelni, mikrofalówki, co często jest praktykowane. Należy zamieścić krótki opis słowny i liczbowy, który wyjaśnia sposób przygotowania produktu.

Co powinna zawierać nazwa produktu spożywczego na etykiecie?

Na etykiecie powinna znaleźć się nazwa środka spożywczego, która przewidziana jest w przepisach. W momencie, gdy nie jest ona określona w żadnych regulacjach, stosuje się nazwę zwyczajową. Gdy nazwa zwyczajowa nie istnieje, należy zastosować nazwę opisową.W praktyce wielu restauratorów stosuje fantazyjne nazwy, które nie mówią nic konsumentom np. Fale Dunaju pod pierzynką. Zastosowanie samej takiej nazwy to błąd. Do nazwy należy dodać opis wyjaśniający, co to za produkt np. Fale Dunaju pod pierzynką – ciasto ucierane z wiśniami, masą budyniową o smaku śmietankowym i polewą z białej czekolady.

SKŁAD, a może jednak... SKŁADNIKI?

Na etykiecie wykaz składników należy poprzedzić słowem „składniki”. Użycie słowa „skład” to błąd. Składniki należy wymieniać zawsze w kolejności malejącej. W przypadku składników, które występują w produkcie gotowym w ilości mniejszej niż 2%, możemy je zapisać w dowolnej kolejności.

Istnieje możliwość skrócenia wykazu składników. Zamiast podania szczegółowych nazw składników, można użyć ogólnej nazwy kategorii. Przykład: Jeśli ilość przypraw nie przekracza wagowo 2% produktu, zamiast wymieniać poszczególne przyprawy po kolei, można użyć ogólnego określenia „przyprawy” lub „mieszanka przypraw”.

DOBROWOLNA DEKLARACJA ALERGENÓW na etykiecie

Wielu restauratorów, a także pozostałych producentów żywności, wymienia na etykiecie także inne alergeny, które mogły znaleźć się w produkcie nawet w śladowych ilościach. Deklarując możliwość wystąpienia w produkcie innych składników alergennych należy użyć odpowiedniego sformułowania tj. „może zawierać…” lub “możliwa obecność…” Umieszczenie na etykiecie określenia „zawiera śladowe ilości…” lub informacji na temat składników alergennych występujących w restauracji / zakładzie jest błędem.

OZNACZENIE ILOŚCIOWE SKŁADNIKÓW w produkcie spożywczym

W przypadku, gdy nazwa składnika wymieniona jest w jego nazwie, należy podać zawartość procentową tego składnika w wykazie składników. Przykład:

Nazwa: Hummus z dyni

Składniki: dynia (50%), cieciorka (15%), oliwa, pomarańcze, cytryny, cukier, masło, przyprawy.

Zawartość procentową składnika należy również podawać, gdy:

- produkt jest kojarzony z danym składnikiem np. lody orzechowe – należy podać procentową zawartość orzechów,

- składnik przedstawiony jest na grafice,

- składnik opisuje charakterystyczne cechy dla danego produktu i pozwala go odróżnić od innych produktów np. zawartość mięsa w pasztecie.

SKŁADNIK ZŁOŻONY – jak opisać go prawidłowo na etykiecie?

Najczęstszym błędem na etykietach jest brak rozpisania składnika złożonego w wykazie składników. Wymieniając składnik złożony np. czekoladę, należy wymienić obok w nawiasie wszystkie składniki wchodzące w jej skład. Przykład:

Nazwa: Tort czekoladowy

Składniki: śmietana kremówka, czekolada deserowa (miazga kakaowa, kakao, masło kakaowe, emulgator: lecytyna sojowa), jaja, cukier, mąka pszenna, kakao.

„NALEŻY SPOŻYĆ DO…”, CZY „ NALEŻY SPOŻYĆ PRZED…” – jaki zapis stosować?

Termin przydatności do spożycia i data minimalnej trwałości są często mylone ze sobą na etykiecie. Termin przydatności do spożycia stosuje się w przypadku wyrobów łatwo psujących się tzw. wyrobów nietrwałych mikrobiologicznie. W przypadku tych wyrobów należy na etykiecie używać sformułowania „należy spożyć do (dd/mm/rrrr)

Dla pozostałych produktów określa się datę minimalnej trwałości. Datę minimalnej trwałości poprzedza sformułowanie „należy spożyć przed (dd/mm/rrrr)" lub „należy spożyć przed końcem (mm/rrrr lub rrrr)”.

Informacja na temat warunków przechowywania / sposobu użycia produktu spożywczego.

Na etykiecie należy zamieścić informację dotyczącą warunków przechowywania nie tylko produktu zamkniętego, ale także warunków, w jakich należy trzymać po otwarciu – często ta druga informacja jest pomijana przez Właścicieli restauracji.

Na etykiecie należy zamieścić także informację, czy produkt jest do bezpośredniego spożycia, czy wymaga wcześniejszego przygotowania. Instrukcja użycia nie może składać się wyłącznie z samych grafik np. patelni, mikrofalówki, co często jest praktykowane. Należy zamieścić krótki opis słowny i liczbowy, który wyjaśnia sposób przygotowania produktu.